Dobro došli, gost
Username: Password: Zapamti me

TEMA: Moždano krvarenje /Hemoragija intrakranijalis/

Moždano krvarenje /Hemoragija intrakranijalis/ 5 godina 3 meseci ago #133

  • Dr. Dragan
  • Dr. Dragan's Avatar
  • OFFLINE
  • Administrator
  • Poruke: 456
  • Karma: 0
MOŽDANA KRVARENJA /HEMORAGIJA INTRAKRANIJALIS/

Intracerebralna (moždana) krvarenja su krvarenja u moždana tkiva. Razlikujemo periventrikularno krvarenje i intraventrikularno krvarenje, zavisno o odnosu na ventrikul (moždanu komoru).
Moždane komore su šupljine u mozgu, povezane međusobno, sa kičmenim kanalom, kao i sa prostorom na površini mozga. Čitav taj povezani prostor je ispunjen moždanom tečnošću, čiji je osnovni zadatak da, poput amortizera, štiti mozak i kičmenu moždinu od mehaničkih povreda.
Zidovi moždanih komora obloženi su spletom krvnih sudova koji ishranjuju dijelove mozga vrlo aktivne prije rođenja u stvaranju novih moždanih ćelija. Jedan dio ovih krvnih sudova iščezava oko termina porođaja, dok se ostali zadržavaju tokom čitavog života. Pomenuti krvni sudovi su izuzetno nježne građe i osetljivi su kako na nedostatak kiseonika (hipoksiju), tako i na promjenu krvnog pritiska, ali i na mehaničku traumu, koji dovode do njihovog prskanja i izliva manje ili veće količine krvi u okolni prostor.

Veličina moždanog krvarenja se stepenuje (po Papileu) od prvog do četvrtog stepena.

Ukoliko krv nije prodrla i komore, već se zadržala u njihovom zidu, govorimo o prvom stepenu krvarenja po Papileu. Krvarenje prvog stepena je lokalizovano na tzv. germinativni matriks, koji je i najčešće mjesto gdje se krvarenje javlja.

Kod krvarenja drugog stepena krvarenje prodire u moždane komore, ali ih ne širi. Krvarenja I i II stepena se nazivaju i nekomplikovanim krvarenjima.

Krvarenje trećeg stepena nastaje ako krv u većoj količini prodre u možane komore uzrokujući njihovo širenje.

Četvrti stepen nastaje prodorom krvi iz moždane komore u moždano tkivo i uvijek ga oštećuje.
Krvarenja III i IV stepena su takozvana komplikovana krvarenja. Manifestuju se znatnijim strukturnim promjenama moždanog tkiva i poremećajima u neurološkom razvoju djece.

Dijagnoza moždanog krvarenja se postavlja ultrazvučnim pregledom mozga, koji je odlična metoda i za praćenje oporavka, ali ne i za prognozu. U tu svrhu se mora dopuniti još nekim ispitivanjima, kao što su: Doppler krvnih sudova mozga, magnetna rezonanca, elektroencefalografija itd. Jedna vrsta moždanog krvarenja (subarahnoidalno krvarenje) potvrđuje se nalaskom krvi u moždanoj tečnosti dobijenoj lumbalnom punkcijom (ubodom igle u kičmeni kanal u donjem dijelu leđa.

Glavni faktor koji utiče na prognozu je veličina krvarenja i razvoj komplikacija. Manja krvarenja izazivaju blažu kliničku sliku, a veća krvarenja težu.

Djecu s moždanim krvarenjima treba pratiti tokom razvoja kako bi se mogla procijeniti težina njihovog neurološkog odstupanja i da bi ih se blagovremeno moglo uputiti na fizikalnu terapiju, koja može mnogo da pomogne.
Administrator je onemogućio javni pristup pisanja.
Time to create page: 0.281 seconds